Şiir.

Oku kadın.
Zamanında ne şiirler yazdım sana.
Değerini bilemedin, değerimi bilemedin.
Oysa aşktı senin adın.
Ve sendin o şiirleri yazdıran bana.
Bunu sen bile göremedin.
Ya da...
Okuma dur.
İncinirsin belki.
Eskiden üzülürdüm incinmene.
Yakardım herşeyi gözyaşı dökmene.
Şimdi mi?
Yo, yo. Ağla şimdi!
Oku ve ağla!
Nefretim bu sana.
Tamamı bile değil, özeti.

Ee şimdi ne oldu peki?
Nedir bu ilgiyle okumak.
Bitti demek mi yetmedi?
Aslında pek bişey de değişmedi.
Yine sensin şiirimdeki.
Ve nefretti yanındaki.
Oku kadın.
Yine yazarım ben sana.
Sana ve yalnızlığıma...